fanzin

 

fan_pap_logo

Το “fanzin” είναι ένας χώρος – μια στέγη,

η οποία φιλοξενεί την έκφραση των ανθρώπων του Παπουτσάδικου.

Είναι και ένας τρόπος έκφρασης

και μια άρνηση των προσωπικών προφίλ του κόσμου του διαδικτύου,

αλλά ταυτόχρονα κουβαλά και μια σχέση,

τη σχέση της κατάληψης Παπουτσάδικο…

Για οτιδήποτε δεις εδώ, την ευθύνη έχουν οι υπογράφοντες

Και οτιδήποτε δεις εδώ, δεν είναι αποτέλεσμα συνδιαμόρφωσης

κρύβει όμως αυτη τη σχέση, που λέγαμε, και το σεβασμό στο Παπουτσάδικο

Και οτιδήποτε αυτό συνεπάγεται…

.

.

— Περιέχόμενα —

«Μπάσταρδοι, νιώθουμε ακόμα ρε…» σελίδα τρίτη του fanzin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Λάμπρος, ο Μιχάλης, ο Γιάννης…

Τρία παιδιά από τις γειτονιές μας, είναι εδώ

και μαζί τους είμαστε και εμείς εδώ

Πήραμε μια ανάσα ξανά, μια ανάσα, κουράγιο και δύναμη.

Κάθε τραγούδι τους, ένα κομμάτι μας.

Κάθε κομμάτι μας ενώνεται,

σε αυτά τα 3046 δευτερόλεπτα που διαρκεί ένα ταξίδι που κάνουμε μαζί

και ας επιβιώνουμε χωριστά.

Κάθε κομμάτι ένα σφυροκόπημα σε μυαλό και καρδιά.

Από τη γειτονιά, ο Μιχάλης, ο Λάμπρος, ο Γιάννης

μας θυμίζουν  στιγμές που περάσαμε μαζί..

Μαζί στην κουβέντα, μαζί στο σουλάτσο, μαζί μεγαλώνουμε, μαζεύουμε στιγμές,

όπως εκείνο το βράδυ στην ταράτσα,

στην πλατεία, στην υπόγεια διάβαση, στο Μπαρουτάδικο…

Μαζί με όσες και όσους δεν έχουν χώρο σε αυτό τον κόσμο

και γίνονται οι φωνές των καρδιών μας, που δεν έμαθες να ακούς.

Μαζί με τους νεκρούς μας, που δεν φοβήθηκαν και δεν φοβούνται..

χτυπάνε στις καρδιές μας, και ζούνε μέσα μας…

Μαζί με τα αδόκιμα πορτραίτα του κόσμου μας

Με τις αντιφάσεις μας, παίρνουμε πίσω το χώρο μας, σπιθαμή σπιθαμή

Ποντάροντας με ρίσκο τα ρέστα μας, σε κάθε τελευταία παρτίδα

Από έθνος ορφανοί και περήφανοι

με πατρίδα το σύμπαν και  την ανιδιοτέλεια

με πατρίδα, εκεί που είναι το ζόρι μόνιμα και τα μάτια που λένε την αλήθεια,

κάτι νύχτες που ο ουρανός γίνεται κόκκινος.

Περπατάμε σε ένα τεντωμένο σχοινί με σίγουρα βήματα

έχοντας δίπλα ο ένας τον άλλο, η μια την άλλή

τσουγκράμε τα ποτήρια μας, με ένα χαμόγελο στα χείλη και ένα κόμπο στο λαιμό.

Μπάσταρδοι.. νιώθουμε ακόμα ρε…

 

Σελίδα 2

Συμβουλές επιβίωσης στο κόσμο των «free press»-«εναλλακτικών» – Show the Way

symvoules free press

 

To παραπάνω κείμενο τυπώθηκε σε αφίσα, και υπάρχει σαν κείμενο στο Παπουτσάδικο.

 

Σελίδα Πρώτη

» Ένας μετανάστης αφηγείται..» – κουκλοθέατρο στην αυλή του Παπουτσάδικου