Ιαν 182015
 

oxi allo karvounoΚΙ ΕΠΕΙΔΗ
ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ
ΜΟΝΟ ΑΝ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ,

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΣΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Γιατί το ζήτημα δεν είναι ποιος και πώς θα μας εκμεταλλευτεί, αλλά ότι θα το κάνει. Γιατί τα αφεντικά ποτέ στην ιστορία δεν υπερασπίστηκαν τα δικά μας συμφέροντα, αλλά τα δικά τους και της τάξης τους. Έτσι κι εμείς δεν μπορούμε να αρκούμαστε στην ανάθεση του μέλλοντος και της επιβίωσής μας σε χέρια άλλων. Δεν μπορούμε να τρέφουμε αυταπάτες για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον βασισμένο στα συμφέροντα των αφεντικών, είτε δεξιών, είτε αριστερών. Γιατί όταν αυτοί μιλάνε για ανάπτυξη, εννοούν αυτή των εταιριών και των εσόδων τους. Όταν μιλάνε για εθνικό συμφέρον το ίδιο εννοούν. Γιατί και με ΑΟΖ και χωρίς, και με ευρώ και με δραχμή, και με δεξιά και με αριστερά, οι δικές μας τσέπες άδειες θα είναι. Οι δικές μας ζωές ακόμα θα βρίσκονται στη δεξαμενή της εκμετάλλευσης. Γι” αυτό, τα μόνα διλήμματα που μπαίνουν σε εμάς είναι: ή εμείς ή αυτοί, ή η επιβίωσή μας ή η ευημερία τους. «Όλοι μαζί» δεν μπορούμε. Γιατί ουτοπικό (ή μη πραγματικό) γίνεται κάτι που το παρατάμε στα χέρια των άλλων, αντί να το επιδιώκουμε εμείς με τα δικά μας μέσα.

Ιαν 152015
 

katastrofiafisa.indd

Προβολή-συζήτηση από την ομάδα αρτοφρό.

Παρασκευή 16 Γενάρη στις 20:00

Η Καταστροφή: ο μύθος του αναπόφευκτου

Το Θέατρο του Καταπιεσμένου είναι μια προσέγγιση του θεάτρου που έχει στόχο τη διεύρυνση των τρόπων ανάγνωσης της πραγματικότητας, τη χειραφέτηση από το «αναπόφευκτο μέλλον» που δημιουργούν οι Καταπιεστές για τους Καταπιεζόμενους και εν τέλει την πραγμάτωση της συνθήκης κοινωνικού αυτοπροσδιορισμού.

Η Κυριαρχία χρησιμοποιεί τη Λήθη και το Φόβο προκειμένου να νομιμοποιήσει τη βία των συμφερόντων της. Αποκρύπτει την Ιστορία και προτείνει ως μόνη λύση στην «επερχόμενη ολική καταστροφή», τη διαχείριση των προβλημάτων του πλανήτη από αυτούς που τα δημιούργησαν. Η κουλτούρα της Καταστροφής ωστόσο, δε σταματά στο λόγο των πολιτικών. Ένα ευρύ πλέγμα κοινωνικών μέσων προβάλλει την καθημερινότητα με εφιαλτικές «βεβαιότητες». Η επιστήμη, η τέχνη, η παιδεία και η τεχνολογία είναι μερικά από αυτά τα μέσα που επιβάλλουν μια μονοδιάστατη ερμηνεία του παρόντος, συνθέτοντας παράλληλα ένα «αναπόφευκτο μέλλον» όπου η υπακοή στους κανόνες είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.

Τα τελευταία χρόνια, η πλειοψηφία της κινηματογραφικής παραγωγής παρουσιάζει ένα κοντινό μέλλον όπου θεωρούνται δεδομένα τόσο η εργαστηριακή επιβίωση σε ένα κατεστραμμένο φυσικό περιβάλλον, όσο ο πλήρης επιστημονικός – τεχνολογικός έλεγχος και η καθολική καταστολή και απομόνωση οποιασδήποτε διαφορετικής φωνής ή στάσης.

 

Την Παρασκευή 16 Γενάρη στις 8μμ θα προβληθεί η ισπανική ταινία επιστημονικής φαντασίας Automata (2014) και θα αναζητήσουμε πίσω από τις εικόνες ενός «αναπόφευκτου» μέλλοντος, ποιά μονοδιάστατη ερμηνεία του παρόντος μας προτρέπει να πιστεύουμε ότι η «φιλική διαχείριση» της εκμετάλλευσης Φύσης και Ανθρώπου είναι ο μόνος δυνατός δρόμος, ενώ κάθε ουσιαστική ρήξη με το Υπάρχον είναι Ουτοπία.

Δεκ 072014
 

united afisa 2smallUNITED WE STAND

Σε καιρούς…

ανεργίας, κατηφόρας μεροκάματων, μισθών, συντάξεων,
παραπαιδείας στο απόγειο,
ανύπαρκτου δημόσιου συστήματος υγείας,
που το “χρήμα” είναι η απόλυτη αξία,
που οι τράπεζες, οι εφοπλιστές,
η επίσημη κι ανεπίσημη μαφία κυβερνούν,
σε καιρούς φτώχειας…

Σε καιρούς…

έκτακτης ανάγκης, μπάτσων, αστυνομίας,
ρατσισμού, ξενοφοβίας, μπράβων
και πιο πολλών μπάτσων
και πιο πολύ αστυνομίας…
και ασφάλειας και ασφάλεια και ασφάλεια…

Σε καιρούς…

megabyte, καλωδίων, διαδικτυακής επικοινωνίας,
δημοσιογράφων, ρουφιάνων, lifestyle, κουτσομπολιού.
Αποχαυνωμένου κοινού…
κυριαρχίας της οθόνης και της κάμερας…

Σε τέτοιους καιρούς…

η κατάθλιψη επεκτείνεται,
οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται,
τα νεύρα μας είναι τσακισμένα,
οι τσαμπουκάδες στρέφονται στους διπλανούς, για εκτόνωση…
και η απάθεια κυριαρχεί…

Σε τέτοιους καιρούς…

εμείς οι από τα “κάτω”, και ιδιαίτερα τα πιο ζωντανά κομμάτια,
που βρισκόμαστε στην καρδιάτης πόλης,
στα πάρκα, στις πλατείες, στα γήπεδα, στις καταλήψεις, στους δρόμους…
θα πρέπει να έχουμε το μυαλό και τη καρδιά στη θέση του…
Και να καταλάβουμε ότι:
είτε η “βία» μας θα είναι στοχευμένη για να διεκδικεί,
και ενωμένοι θα σταθούμε στα πόδια μας…
ενωμένοι ενάντια σε μπάτσους και φασίστες…
ενωμένοι ενάντια στις “νόμιμες” επιθέσεις του κράτους,
στα σκατά που υποτιμούν τη ζωή και το μυαλό μας…
είτε αλλιώς θα τρωγόμαστε μεταξύ μας
και θα πέφτουμε ο καθένας και η καθεμία μόνοι μας…!

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ της κατάληψης ΠΑΠΟΥΤΣΑΔΙΚΟ

(αφίσα & κείμενο που μοιράστηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο Χαϊδάρι)

Δεκ 072014
 

Το γυμναστήριο το τελευταίο διάστημα υπολειτουργεί, λόγω της στηριξής μας στον αγώνα του αναρχικού απεργού πείνας Ν. Ρωμανού. Όλοι-ες στους δρόμους.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ Ν.ΡΩΜΑΝΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Α. ΜΠΟΥΡΖΟΥΚΟ,  Δ. ΠΟΛΙΤΗ.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.

…ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ.

 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ

Νοε 212014
 

katΟι μαθητές δίνουν μία ακόμα μάχη για να κερδίσουν όλα αυτά που τους στερεί το εκπαιδευτικό σύστημα, ένα σύστημα που πάντα μας θέλει μηχανές, χωρίς ελεύθερη βούληση και πνεύμα, αφοπλισμένους, να μην μπορούμε να αντιδράσουμε σε οτιδήποτε μας επιβάλλεται.

Στη μάχη αυτή έχουν -όπως και εμείς- όπλα τον αυθορμητισμό, τις καταλήψεις, τις πορείες και τις καθημερινές συγκρούσεις. Όλα “παράνομα” γι’ αυτό το σύστημα. Όλα “νόμιμα” για τα όνειρα μας και τα κοινά μας θέλω. Δεν έχουμε παρά να σταθούμε δίπλα στους μαθητές που έχουν απέναντί τους έναν παλιό, γερασμένο και ξοφλημένο κόσμο.

Οι καταλήψεις των μαθητών έχουν αιτήματα διαχρονικά (δεν διαφέρουν και πολύ από τα μαθητικά χρόνια τα δικά μας ή των γονιών μας). Στο σήμερα είναι ενάντια στο Νέο Λύκειο και στην Τράπεζα Θεμάτων. Ενάντια σε αλλαγές, που φέρνουν πιο πολλές εξετάσεις, πιο πολλές ώρες διαβάσματος, για μια ύλη που μπουκώνει το μυαλό και μετατρέπει τους πιτσιρικάδες σε παπαγάλους. Ενάντια σε αλλαγές, που σε στέλνουν φροντιστήριο πιο επιτακτικά και κάπως έτσι, πάει περίπατο η δημόσια δωρεάν παιδεία.

Η κατάληψη είναι μια πράξη, μια κίνηση, που από τη μία πλευρά διεκδικεί μπλοκάροντας την κανονικότητα, από την άλλη πλευρά είναι η στιγμή που το σχολείο – το κτίριο, ανήκει σε αυτούς και σε αυτές που το χρησιμοποιούν, που το ζουν κάθε μέρα. Παίρνουμε πίσω τον χώρο και τον χρόνο μας και ορίζουμε εμείς τη ζωή μας. Χωρίς απουσιολόγια, χωρίς αποβολές, χωρίς πρωινές προσευχές, αλλά με όρεξη για ζωή.

Απέναντι στις καταλήψεις, θα δούμε να στέκονται “αγανακτισμένοι” γονείς και καθηγητές, διευθυντές, αστυνομία, συμμαθητές που έχουν γίνει ήδη σαν τους γερασμένους στα μυαλά γονείς τους, αλλά και οι “φοβισμένοι” που δεν κάνουν το ένα βήμα παραπάνω. Ο κάθε ένας από αυτούς με τον δικό του ρόλο. Ο γονιός που θα αποτρέψει το παιδί, με απειλές. Ο διευθυντής που θα προσπαθεί να επιβάλλει την “τάξη”. Ο συμμαθητής, που είτε τον “έπεισαν” οι γονείς του, είτε η τηλεόραση, είτε τελικά υπέκυψε στο δόγμα της εποχής “σκάσε και κολύμπα” και κρατάει το στόμα του κλειστό μπροστά στους “μεγάλους”. Και για το τέλος ο μπάτσος, που θα επεμβαίνει όπου χρειαστεί, όπου του επιδείξει ο διευθυντής του σχολείου, όπου υπάρχει “παρανομία”.

Και αν “νόμιμοι” μαθητές είναι τα “καλά” παιδιά που δεν δημιουργούν εντάσεις, που δεν σκέφτονται, που είναι υποκινούμενα από την πολλή τηλεόραση και την απάθεια, που δεν αντιμιλούν και το βουλώνουν, κι αν “παράνομοι” μαθητές, είναι όλα τα παραπάνω αντεστραμμένα (γιατί οι “μεγάλοι” έχουν ξεχάσει τι σημαίνει “παιδί”), τότε γεννιούνται ερωτήσεις. Μήπως το νόμιμο δεν είναι και τόσο ηθικό; Και ποιος ορίζει το νόμο; Μήπως οι νόμοι σας είναι φτιαγμένοι για τα κυβικά σας;

Βλέπουμε τελικά ότι μετά τις “νόμιμες” απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την άρση κάθε εργασιακού κεκτημένου, την όλο και πιο αυξανόμενη αστυνομοκρατία, τις αναδιαρθρώσεις στα πανεπιστήμια έρχεται και η “νόμιμη” σειρά των σχολείων. Η κρίση ήταν λοιπόν μια καλή πρόφαση για την αναδιάρθρωση όλου του συστήματος μέχρι την υλοποίηση του ολοκληρωτισμού. Από αυτήν την αναδιάρθρωση “πέρασαν” όλοι και ήρθε η ώρα των σχολείων να προσαρμοστούν όχι στις ανάγκες των μαθητών αλλά στις ανάγκες του ανταγωνισμού και της ανάπτυξης.

Οι μαθητές έχουν τη δύναμη να σταθούν απέναντι σε όλο αυτό που έχουν ετοιμάσει για το μέλλον τους, γι” αυτό που εμείς βιώνουμε σαν παρόν.

 

(κείμενο της κατάληψης Παπουτσάδικο για τις μαθητικές καταλήψεις / σε pdf εδώ)

Και λίγα λόγια που περιγράφουν τις τελευταίες 2 εβδομάδες στο Χαϊδάρι.

Την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκαν 2 πορείες από τους μαθητές στο Χαϊδάρι. Η μία στις 11/11 από όλα τα σχολεία και η δεύτερη τρεις μέρες αργότερα μόνο από τα Γυμνάσια. Στη δεύτερη πορεία οι μαθητές του 4ου Γυμνασίου βρίσκονταν στην κεφαλή, με το δικό τους πανό. Αυτή την εβδομάδα, έκαναν την εμφάνισή τους και οι μπάτσοι, σε αρκετά σχολεία. «Όλως τυχαίως», η πρώτη «επίσκεψη» έγινε στο 4ο Γυμνάσιο. Η δεύτερη (μια μέρα αργότερα) στο 2ο Λύκειο, αφού οι μαθητές συνέχισαν την κατάληψή τους μετά από τις απειλές του  Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια συνέλευσής τους, όπου τους έδωσε εντολή να μπουν για μάθημα και δήλωσε ότι δεν θα λάβει υπόψη του καμία διαδικασία. Η εκφοβιστική και προειδοποιητική παρουσία του εισαγγελέα και σε άλλα σχολεία έπαιξε σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις των μαθητών για συνέχιση των δράσεών τους. Σε όλα αυτά προστίθενται και άλλου είδους εκφοβισμοί (φωτογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις των καταληψιών, έλεγχοι ταυτότητας εκτός σχολείου, κ.ά.) από φορείς, θεσμούς, μπάτσους και γονείς.

(οι φωτογραφίες από τα σχολεία και τις πορείες των πιτσιρικάδων)

Νοε 192014
 

rebetikoetoimo2

Στήνουμε τις δικές μας γιορτές ενάντια στο φόβο και τον ατομικισμό

Κυριακή 23 Νοέμβρη
από τις 13:00 και μετά

Ρεμπέτικο Γλέντι + Συλλογική Κουζίνα
Για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης

 

Επικοινωνία : katalipsipapoutsadiko@espiv.net

Πληροφορίες πρόσβασης στην κατάληψη:

Κατάληψη Παπουτσάδικο (Δαβάκη 20 Χαϊδάρι)

Νοε 182014
 

allages.indd

Παρασκευή 21 Νοέμβρη στις 9μμ.

 ΠΡΟΒΟΛΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Για την εκούσια δουλεία.

Το 16ο αιώνα, ο Etienne de la Boetie θέτει με την «Πραγματεία περί εθελοδουλείας» ένα ερώτημα: είμαστε εξαναγκασμένοι να υπακούμε στους τυράννους; Τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο να εγκαταλείπει τόσο εύκολα το φυσικό του δικαίωμα για Ελευθερία; Το 2009, ο Jean-François Brient κυκλοφορεί το «Περί της σύγχρονης δουλείας», ντοκιμαντέρ βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του (2007). Ο κεντρικός σκοπός αυτού του φιλμ είναι να αποκαλύψει τη συνθήκη του σημερινού ανθρώπου ως σύγχρονου δούλου μέσα στο πλαίσιο του ολοκληρωτικού εμπορευματικού συστήματος, καθώς και να παρουσιάσει τις διάφορες μορφές περιπλοκής που αποκρύπτουν τη δουλική του αυτή συνθήκη. Επηρεασμένο από τον ντε λα Μποεσί, αλλά και από τους Ντεμπόρ, Διογένη και Μαρξ, το έργο στέκεται κριτικά απέναντι στη θέση που κρατάει η κοινωνία απέναντι στην υποδούλωσή της, αφού τη θεωρεί συνένοχη με την παθητική στάση που διατηρεί απέναντι σε αυτή. Ωστόσο αναγνωρίζει τις διάφορες πτυχές από τις οποίες προέρχεται αυτή η υποδούλωση με κυρίαρχα στοιχεία πέρα από την κλασσική θεώρηση της εργασίας ως τέτοια, τη διαστρέβλωση της γλώσσας, το χώρο του θεάματος και την εμπορευματοποίηση όλων των αγαθών και των σχέσεων.

 

Η ομάδα Πολιτικού Θεάτρου του Καταπιεσμένου αρτοφρό ετοιμάζει φέτος ανοιχτές συναντήσεις για να μοιραστεί τις θεματικές του Καταπιεσμένου. Με επίκεντρο τις σημερινές συνθήκες αναπαραγωγής της Καταπίεσης μέσω της εκδούλευσης της καθημερινότητας, το ερώτημα είναι: τι είναι πραγματικό; Ποιό είναι το σημείο της «εκούσιας» δουλείας, ποιές οι αντιστάσεις μας; Την Παρασκευή, θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ, θα γίνει παρουσίαση/κάλεσμα του Θεάτρου του Καταπιεσμένου και θα ακολουθήσει συζήτηση.

Επικοινωνία : katalipsipapoutsadiko@espiv.net

Πληροφορίες πρόσβασης στην κατάληψη:

Κατάληψη Παπουτσάδικο (Δαβάκη 20 Χαϊδάρι)

Νοε 122014
 

Τα κορίτσια της βροχής τον καιρό της Χούντας ήταν μόλις είκοσι χρονών. Φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν χωρίς να προδώσουν τα ιδανικά τους. Πάλεψαν ισάξια δίπλα στους άντρες εκείνης της εποχής που αγωνίζονταν για τη δημοκρατία.
Στην ταινία καταθέτουν τη μαρτυρία τους 50 γυναίκες. Είναι ακόμη πολύ νέες, ενεργές και εξακολουθούν να πιστεύουν στον αγώνα που έκαναν. Είναι γυναίκες απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα που ακόμα και σήμερα τις δένει μια δυνατή φιλία.
Τις χαρακτηρίζει η ίδια περηφάνια, με τις Γυναίκες της Αντίστασης, το ίδιο ήθος, το ίδιο πείσμα για την εδραίωση της  ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Επικοινωνία : katalipsipapoutsadiko@espiv.net

Πληροφορίες πρόσβασης στην κατάληψη:

Κατάληψη Παπουτσάδικο (Δαβάκη 20 Χαϊδάρι)