Ιούν 182013
 

… Τα χαρακτηριστικά της φάσης γνωστά:

ανοιχτά mics, dj’s, spray στη τσάντα, λούπες- μπάσα που τραντάζουν τη ψυχή

και μια περίσσια δόση τσαμπουκά και σεβασμού. που απαιτεί ο δρόμος.

Βλέπετε δε ζητάμε άδεια για να κάνουμε εκδηλώσεις,

θεωρούμε ότι ο κόσμος , οι δρόμοι, οι πλατείες μας ανήκουν,

δεν έχουμε καταστατικά δεν ενημερώνουμε τα «στρουμφάκια» ,

ούτε τους φιλήσυχους πολίτες για να περάσουμε καλά.

Περνάμε καλά όταν τους χαλάμε τη συνταγή των πόλεων νεκροταφείων που έχουμε εγκλωβιστεί.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε αγώνες άλλων κοινωνικών ομάδων ενάντια στις αδικίες που τους επιβάλλονται.

Κοιτάμε με ένα σαρδόνιο χαμόγελο τους υπόλοιπους εγκλωβισμένους στα γκέτο της Γαλλίας,

τους εξεγερμένους της Τυνησίας,  και τα αλάνια των δυτικών προαστίων της Αθήνας .

Επί της ουσίας ψάχνουμε να βρούμε τη μαγιά για να αλλάξουμε την ιστορία

χρησιμοποιώντας τη μουσική σαν όχημα.

Φυσικά δε χρειάζεται μόνο μουσική αλλά είναι μια αρχή,

ας δούμε ποιοι είμαστε, ας δούμε που πάμε κι ας προετοιμαζόμαστε για τα καλύτερα.

ΥΓ  Αν η μισή μας καρδιά είναι εδω…
η άλλη μιση χτυπά δυνατα στους εξεγερμένους δρόμους της Τουρκίας…

(απο το blog του υπόγειου ήχου)

Ιούν 062013
 

Κάλεσμα προς όλες τις πόλεις του κόσμου! Αυτό το Σαββατοκύριακο βγείτε και ανακτήστε τους δημόσιους χώρους σας για να δείξετε την αλληλεγγύη σας προς το #OccupyGezi και το κύμα διαδηλώσεων που επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Τουρκία!

Αυτό που ξεκίνησε σαν μια μικρή κατάληψη για την προστασία του πάρκου Γκέζι της Κωνσταντινούπολης ξέσπασε μέσα σε λίγες ημέρες σε μαζικές διαδηλώσεις που επεκτάθηκαν σαν φωτιά σε ολόκληρη την Τουρκία. Ένα από τα κύρια εναύσματα ήταν η ακραία χρήση βίας από τις αστυνομικές δυνάμεις. Όπως το Πάρκο Γκέζι αποκρυστάλλωσε τον αγώνα μας για τον συνεχώς συρρικνούμενο δημόσιο χώρο ο οποίος καταλαμβάνεται από τον νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό, έτσι και τα χημικά της αστυνομίας με τα οποία πότισαν την Κωνσταντινούπολη μετουσίωσαν σε κυριολεξία την ανάγκη για καθαρό αέρα και ζωτικό χώρο. Εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων βγήκαν στους δρόμους στηρίζοντας την κατάληψη του Πάρκου Γκέζι παρά την συσκότιση που προσπάθησαν να επιβάλλουν τα ΜΜΕ.

Πλέον δεν έχουμε ανακτήσει μόνον το Πάρκο Γκέζι αλλά και την Πλατεία Ταξίμ, την καρδιά του δημόσιου χώρου της Τουρκίας, το μέρος όπου η έκφραση μαζικής δυσαρέσκειας έχει επανειλημμένως απαγορευτεί στην σύντομη ιστορία του Τουρκικού κράτους. Καθώς η Ταξίμ και το Γκέζι πλημμυρίζουν από χιλιάδες κόσμου κάθε βράδυ που έρχονται να γιορτάσουν όλοι μαζί την αλληλεγγύη, την νίκη και την δύναμή μας, η αντίστασή μας συνεχίζεται σε άλλα μέρη στην Κωνσταντινούπολη και σε ολόκληρη την Τουρκία. Ένα είναι βέβαιο: Τίποτε πλέον δεν θα είναι το ίδιο.

 

Δείξτε την αλληλεγγύη σας και την υποστήριξή σας το Σαββατοκύριακο 8 και 9 Ιουνίου. Ανακαταλάβετε την Ταχρίρ, το Σύνταγμα, την Σολ, το Ζουκόττι, τους δρόμους σας, τις πλατείες και τα πάρκα σας. Πιστέψτε μας, σας ανήκουν.

Ιούν 052013
 

 

Ένας χρόνος περίπου, μετά τις πολλά υποσχόμενες “εθνοσωτήριες” επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιούνη του 2012 και η επέλαση της βαρβαρότητας είναι ήδη εδώ:
Η εκτόξευση των ποσοστών ανεργίας, η διαρκής πτώση των μισθών, η επισφάλεια των νέων εργασιακών καθεστώτων, οι τραγικές συνθήκες εργασίας, περιγράφουν κατ’ ελάχιστο το μέγεθος της οικονομικής εξαθλίωσης.
Η ένταση του κοινωνικού εκφασισμού, αιτία κι απόρροια της υλικής, πνευματικής και συναισθηματικής φτώχειας που διαρκώς κορυφώνεται, συγκροτεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο χαράσσονται νέες πολιτικές και στρατηγικές του νεοφιλελεύθερου παραδείγματος της επικυριαρχίας του κεφαλαίου.

Το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, δέχεται για ακόμα μία φορά το μένος του κτήνους.

Από τη μία το κράτος – η συγκυβέρνηση εθνικής σωτηρίας – και οι θιασώτες του, από την άλλη η πλειοψηφία μιας κοινωνίας που οδηγείται στην εξαθλίωση και αναζητά τους τρόπους συλλογικής αυτόνομης αντίστασης.

Απέναντι στη βαρβαρότητα, την επέλαση της οποίας ζούμε καθημερινά…

Να δούμε καθαρά, χωρίς φόβο κι αυταπάτες, τον πόλεμο που έχει ήδη κηρυχτεί…
Να αυτοοργανωθούμε στους χώρους εργασίας μας οριζόντια, μακριά από τις διαμεσολαβητικές συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες…
Να αντισταθούμε στις γειτονιές, στα σχολεία, στους τόπους της καθημερινότητάς μας, ενισχύοντας σχέσεις ισότητας, αλληλεγγύης και συντροφικότητας…
Να δημιουργήσουμε τις δικές μας υποδομές που θα λειτουργήσουν ως συλλογικές εστίες κοινωνικής “αντεπίθεσης”…
Να φανταστούμε και να επινοήσουμε νέους τόπους και τρόπους για να δώσουμε ζωή στις σχέσεις και τις επιθυμίες μας…

Η επιθυμία μας για τη ζωή δεν καταστέλλεται…

Ιούν 032013
 

Χτες βράδυ, Κυριακή 2 Ιούνη γύρω στις 10μμ, μια ομάδα από10-12 άτομα νεαρής ηλικίας επιτέθηκε με πέτρες και τούβλα σε σπίτι μεταναστών στη συμβολή των οδών Κοραή και Γρ. Κυδωνιών στο Αιγάλεω μέσα σε μια μικρή γειτονιά των παλιών προσφυγικών. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και αιφνιδιαστικά. Ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς. Οι γείτονες βγήκαν στους δρόμους και κάποια στιγμή εμφανίστηκε και η αστυνομία. Οι μετανάστες είχαν όλοι χαρτιά οπότε και πήγαν στο τμήμα προκειμένου να καταθέσουν. Η επίθεση αυτή είναι η δεύτερη στη σειρά από την ίδια συμμορία που πριν ένα περίπου μήνα είχε προχωρήσει σε θρασύτατη κλοπή -μετά τραμπουκισμών όσων βρίσκονταν μέσα- ενός καταστήματος ψιλικών στην οδό Δωδεκανήσου, στην ίδια ακριβώς γειτονιά, που ανήκει σε μετανάστη. Η θρασύδειλη αυτή συμμορία, όπως και την προηγούμενη φορά,  χάθηκε τρέχοντας στα στενά προς τη Θηβών και απέναντι από το γήπεδο. Η φασιστική προπαγάνδα που βρίσκει αρωγούς τόσο στην ίδια την θεσμική εξουσία όσο και στα καθεστωτικά ΜΜΕ αποδίδει τους αιματηρούς της «καρπούς» στις φτωχογειτονιές δρομολογώντας έναν πόλεμο μεταξύ των φτωχών. Μερικές απαντήσεις δόθηκαν χτες αμέσως μετά την επίθεση.

Σήμερα το απόγευμα Δευτέρα 3 Ιούνη στις 6μμ καλούμε σε συγκέντρωση στη συμβολή των οδών Κοραή και Γρ. Κυδωνιών για να δώσουμε ένα μήνυμα αλληλεγγύης στους μετανάστες και να δυναμώσουμε τα αναχώματα στην ρατσιστική και εθνικιστική αθλιότητα.

 

*αναδημοσίευση από το Μπλογκ της Λαϊκής Συνέλευσης Αιγάλεω