Μαρ 272012
 

Το Σάββατου 24 Μαρτίου στις 11:00 το πρωί πραγματοποιήθηκε παρέμβαση, με μοίρασμα κειμένων και ανάρτηση πανό, ενάντια σε κράτος-αφεντικά-φασίστες στο τέρμα του Περάματος(στα καραβάκια για Σαλαμίνα) από περίπου 100 άτομα. Γύρω στις 11:30 μια ομάδα 30 περίπου συντρόφων και συντροφισσών απομακρύνθηκε από σημείο και προχώρησε σε μοίρασμα κειμένων μέσα σε κεντρικούς δρόμους του Περάματος ενώ μετά από μια ώρα που επιστρέψανε αποχωρήσαμε.
Στη συνέχεια περίπου 60 άτομα που βρισκόμασταν στην παρέμβαση στο Πέραμα κατευθυνθήκαμε προς Κερατσίνι όπου πραγματοποιήθηκε μαζικό μοίρασμα κειμένων από την πλατεία Λαού έως την πλατεία δημαρχείου.
Κατά την διάρκεια των παρεμβάσεων στις δύο περιοχές μοιράστηκαν 2500 κείμενα ενώ ταυτόχρονα πετάχτηκαν και αρκετές χιλιάδες τρικάκια.

Το κείμενο που μοιραζόταν κατα την διάρκεια των παρεμβάσεων συνυπογράφουν 10 συλλογικότητες-στέκια-καταλήψεις-χώροι.
 (σε μορφή pdf εδώ)

(αναδημοσίευση από το site του DeStato)

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ
ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ
ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Αγρός (Ίλιον-πάρκο Αν. Τρίτσης)

Θερσίτης (Ίλιον)

Κατάληψη Παπουτσάδικο (Χαϊδάρι)

Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)

Pasa Montana (Κορυδαλλός)

Μπλόκο στην εξουσία (Νίκαια)

Ρεσάλτο (Κερατσίνι)

DeStato (Πέραμα)

Αναρχική Ομάδα Πειραιά

Αντιφασίστες/τριες από το Περιστέρι

Μαρ 212012
 

  Με κεντρικό πανό “Ο ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ-ΑΦΕΝΤΙΚΑ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ”, 130 περίπου άτομα, σύντροφοι και συντρόφισσες, πραγματοποίησαν, χθες Σάββατο 17 Μάρτη το πρωί, πορεία και μαζική παρέμβαση στους δρόμους και τις γειτονιές του Ιλίου και των Αγίων Αναργύρων. Με έναρξη από την πλατεία Αγ. Αναργύρων πορευτήκαμε ως την κεντρική πλατεία Ιλίου, το Άλσος, το εμπορικό κέντρο και το δημαρχείο Ιλίου, καταλήγοντας  σε παρακείμενη του δημαρχείου πλατεία. Κατά τη διάρκεια της πορείας μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα σε κάτοικους της περιοχής και διερχόμενους, γραφτήκαν συνθήματα και stencil σε τοίχους, τράπεζες και στάσεις των γειτονιών, ενώ ταυτόχρονα ρίχτηκαν και χιλιάδες τρικάκια. Αφορμή της σημερινής πορείας-παρέμβασης, η εναντίωση στα αφεντικά και στην κρίση τους, η εναντίωση στην ολοένα και αυξανόμενη λεηλασία των «από κάτω», η εναντίωση στο κράτος και στην επιθετικότητά του, η εναντίωση στην συστημική προώθηση του κοινωνικού εκφασισμού, η εναντίωση στις φασιστικές συμμορίες και τους θιασώτες του ναζιστικού κοινοβουλευτισμού. Όλα συνεχίζονται.

(αναδημοσίευση από το site του Θερσίτη)

Ακολουθεί το κείμενο που συνυπογράφουν 10 συλλογικότητες-στέκια-καταλήψεις-χώροι από γειτονιές της δυτικής Αθήνας και του Πειραιά (σε μορφή pdf εδώ)

Βρισκόμαστε στην καρδιά μιας κρίσης με μόνη εγγύηση τη δυστυχία μας. Ρημάζονται μισθοί, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας, περίθαλψη, ρημάζεται η ίδια μας η ζωή μέρα με τη μέρα. Το αντίκρισμα όλων αυτών δεν φαίνεται να είναι το “αναμενόμενο” καθώς αυξάνονται διαρκώς το «δημόσιο» χρέος και τα ελλείμματα. Επομένως, δεν υπάρχει θυσία-για-κάποιο-ξεπέρασμα αλλά μια θυσία-αυτή-καθεαυτή: ο εξανδραποδισμός ολόκληρης της κοινωνίας. Οι περιβόητες «απρόσωπες» και ανάλγητες «αγορές» εμφανίζονται επιθετικές και αδιάλλακτες απαιτώντας τα χρηματοπιστωτικά τους λάφυρα και μαζί με τα ευρωπαϊκά διευθυντήρια και τους εγχώριους πολιτικούς διαχειριστές επιβάλλουν μια ολοκληρωτική εκδοχή της αστικής δημοκρατίας. Έτσι, προκύπτει μια πολιτική κρίση στον ελληνικό καπιταλισμό που εκφράζεται με ένα εξόφθαλμο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και έναν μη εκλεγμένο-από-τον-κυρίαρχο-λαό τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Τα κόμματα βάζουν στο «τιμόνι» του Μνημονίου έναν τραπεζίτη για να διασπείρουν το πολιτικό κόστος μέχρι να υπογραφούν όλα όσα θα μεταβάλλουν την επικράτεια σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας και κοινωνικών αποκλεισμών για ολόκληρες δεκαετίες. Στη συνέχεια και μετά τις εκλογές, ο αποδεκατισμένος δικομματισμός, μεταμορφωμένος σε κάποιον συνασπισμό εθνικής «σωτηρίας», θα επιδεικνύει τα «δεμένα του χέρια» μπροστά στην «καμένη γη» που παρέλαβε. Πρόκειται για ένα φτηνό θρίλερ με κοινότυπους εκβιασμούς και διλήμματα, κακή υποκριτική και γνωστό τέλος. Οι θεατές γιουχάρουν το “έργο” εδώ και καιρό στις πλατείες, ζητώντας να πάρουν πίσω το ακριβοπληρωμένο εισιτήριο.

 Και ο κίνδυνος της «πολιτικής αποσταθεροποίησης» δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς την ενίσχυση της περίφραξης των υπηκόων. Η αστυνομία πληθαίνει χωρίς να μειώνεται η «εγκληματικότητα» (μιλώντας με δικούς τους αστικούς ποινικούς όρους). Είναι κάτι παραπάνω από προφανές, ότι αν στόχος των κυρίαρχων ήταν η μείωση της «εγκληματικότητας» θα φρόντιζαν να μειώσουν τις κοινωνικές ανισότητες… δηλαδή να επιτεθούν στους εαυτούς τους. Έτσι, η αστυνομία βρίσκεται παντού. Θα περιφρουρήσει τη φτώχεια και, ως φυσικό παρεπόμενο, θα σακατέψει τις κοινωνικές αντιστάσεις, θα επιτεθεί με κάθε τρόπο σε οτιδήποτε πρόκειται να αμφισβητήσει αυτή τη συνθήκη.

Ο κόσμος αλλάζει μεν, προς το χειρότερο δε. Οι μηχανές του Θεάματος, τα κανάλια και οι εφημερίδες, συρρικνώνονται σε μια μονοδιάστατη συναινετική φωνή και φωτίζουν όλο και λιγότερο την πραγματικότητα για να γλιστρούν μέσα στο επιτηδευμένο επικοινωνιακό σκοτάδι όλο και πιο απειλητικές σκιές. Το διογκωμένο έγκλημα, οι «μειοψηφίες» που επιβάλλουν την άποψή τους στις γειτονιές και οι «κουκουλοφόροι» στις διαδηλώσεις συνιστούν μια φοβική ρητορεία που θέλει να απομακρύνει τις επικίνδυνες τάξεις από τις αντιστάσεις για να τις ρίχνει κάθε φορά στην αγκαλιά του στημένου διλήμματος: μνημόνιο ή χάος!

 Όσον αφορά την πολιτική διαμεσολάβηση, δεν είναι τυχαίο ότι τα κοινοβουλευτικά -αλλά και τα επίδοξα κοινοβουλευτικά στην συντριπτική τους πλειονότητα- κόμματα σε κάθε ευκαιρία επισείουν τον κίνδυνο της «κοινωνικής έκρηξης» και την με κάθε τρόπο αποφυγή της, επιβεβαιώνοντας έτσι τον αξιακό τους ρόλο: ως υπερασπιστές της πολιτικής σταθερότητας και της κυριαρχικής κουλτούρας. Χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη, ιδιοτελείς ιδεαλιστές, ματαιόδοξοι σωτήρες και επίδοξοι εργολάβοι της μοίρας μας. Ένας κόσμος της αντιπροσώπευσης και της ανάθεσης που δεν θέλει να κατανοήσει ότι τα κοινοβουλευτικά έδρανα δεν έχουν φθαρεί απλά στην κοινωνική συνείδηση -θεωρώντας ότι θα συνέλθουν με ένα απλό ιδεολογικό αντιμνημονιακό ρετουσάρισμα- αλλά ότι έχουν ήδη γίνει βορά στα οδοφράγματα των εκτεταμένων κοινωνικών συγκρούσεων του τελευταίου διαστήματος.

 Μια ολοκληρωτική, όμως, εκδοχή της δημοκρατίας, δεν μπορεί να εξελιχθεί έξω από τον δοκιμαστικό σωλήνα» ενός καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι η ανελέητη καπιταλιστική επίθεση που μαίνεται τα τελευταία δύο χρόνια έχει ξεκάθαρα ταξικά χαρακτηριστικά, με τους φτωχούς να εξαθλιώνονται, τμήματα της μεσαίας τάξης να προλεταριοποιούνται και τους αστούς να θωρακίζουν τα πλούτη τους για να επιστρέψουν δριμύτεροι για έναν νέο γύρο λεηλασίας με τη μετατροπή των μισθών σε ξεροκόμματο. Δεν είναι τυχαίο, ωστόσο, ότι ευθύς εξαρχής της κρίσης, αυτό που εξελίσσεται για την κυρίαρχη προπαγάνδα είναι ο εθνικός κίνδυνος, είναι μια «Ελλάδα» που βρίσκεται στο στόχαστρο υπερεθνικών μηχανισμών, της Γερμανίας, των «μασόνων», των «αγορών» κ.ο.κ. Αυτή η προπαγάνδα προσπαθεί να κερδίσει έδαφος στο κοινωνικό πεδίο, παίζει με όλες τις αποχρώσεις του πατριωτισμού, εγκλωβίζει την αριστερή ρητορεία σε έναν προβληματικό εθνικοαπελευθερωτικό Λόγο και αιχμαλωτίζει την κοινωνική συνείδηση στην (αυτ)απάτη των εθνικών ιδεωδών. Πέρα, όμως, από τα καινούργια -αλλά ήδη γερασμένα- πολιτικά μορφώματα που αναλαμβάνουν την εργολαβία του «αυθεντικού» πατριωτισμού σε ένα αμυδρό φόντο ταξικών αναφορών, αυτό που έχει σημασία είναι η αμέριστη συνεισφορά του παραδοσιακού φασιστικού εθνικού κορμού.

Η Βουλή έχει ήδη υποδεχτεί ένα ακροδεξιό κόμμα, το καθεστώς έχει ήδη υπουργοποιήσει στελέχη του, ο κυρίαρχος Λόγος έχει ήδη ενσωματώσει τη ρατσιστική και φασιστική τους επιχειρηματολογία στον δομικό του πυρήνα και το Σύστημα είναι έτοιμο να δεχτεί ακόμη πιο σκληροπυρηνικούς θιασώτες… Η Χρυσή Αυγή έχει ήδη «βγει» στις γειτονιές, πάντα με τη συνοδεία της αστυνομίας, για να εισπράξει την πολιτική υπεραξία της πιο χυδαίας πατριδολάγνας συστημικής προπαγάνδας, να αποπροσανατολίσει την κοινωνική δυσφορία προς τους μετανάστες και να θεσμίσει έναν κοινωνικό κανιβαλισμό σε βάρος των πιο αιρετικών, των πιο εκτεθειμένων, των πιο έκπτωτων αυτής της περίφρακτης κανονικότητας.

 Όμως, δεν υπάρχει μονάχα ο μονόλογος της Εξουσίας. Όσο περισσότερο θωρακίζονται οι ομάδες συμφερόντων, όσο περισσότερο οπλίζεται η αστυνομία της σκέψης, τόσο περισσότερο η κυρίαρχη κουλτούρα απομακρύνεται από την κοινωνική συνείδηση. Ο κοινωνικός φόβος ακυρώνεται από την προχειρότητα και τον κυνισμό των κρατικών ψεμμάτων. Η κουλτούρα της ανάθεσης πεθαίνει μαζί με τα εκλογικά ποσοστά. Εκατοντάδες απελευθερωτικά εγχειρήματα έχουν απλωθεί σε όλη την επικράτεια, χιλιάδες άνθρωποι έχουν βγει στους δρόμους και έχουν συγκρουστεί με τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, έχουν ανοίξει μέτωπα που ξεδιπλώνουν τις κοινωνικές αρνήσεις τόσο ενάντια στα κέντρα της Εξουσίας όσο και στα σημεία που εφαρμόζονται οι αποφάσεις, από τα κέντρα των πόλεων μέχρι την τελευταία γειτονιά. Ακηδεμόνευτες και αυτοοργανωμένες συλλογικότητες διατυπώνουν τις προταγματικές τους δημιουργώντας θύλακες υλοποίησης όλων όσων πρεσβεύουν χωρίς να υποστέλλουν την επιθετικότητα τους στην Κυριαρχία.

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ

ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

 Αγρός (Ίλιον-πάρκο Αν. Τρίτσης)

Θερσίτης (Ίλιον)

Κατάληψη Παπουτσάδικο (Χαϊδάρι)

Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)

Pasa Montana (Κορυδαλλός)

Μπλόκο στην εξουσία (Νίκαια)

Ρεσάλτο (Κερατσίνι)

DeStato (Πέραμα)

Αναρχική Ομάδα Πειραιά

Αντιφασίστες/τριες από το Περιστέρι

Μαρ 202012
 

Στις 6 Δεκέμβρη του 2009, ένα χρόνο μετά από την δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Κορκονέα, η διαδήλωση-πορεία μνήμης δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων έμελλε να μετατραπεί σε άλλη μια αιματηρή διαδήλωση, σε ένα ακόμη «όργιο» καταστολής.
Η κυριαρχία, φοβούμενη την ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου που μόλις ένα χρόνο πριν επέδειξε αντανακλαστικά που για πολλά χρόνια δεν είχε επιδείξει, εξαπέλυσε πογκρόμ καταστολής, με την αρωγή βεβαία των ΜΜΕ, που είχαν φροντίσει να σπείρουν τον τρόμο για «επερχόμενο χάος» με σκοπό να περιορίσουν όσους είχαν πρόθεση να διαδηλώσουν. Ξεκινώντας λοιπόν από νωρίς, στην κυριολεξία μια μέρα πριν, οι μπάτσοι εισέβαλαν στις 5 Δεκέμβρη, στο στέκι Ρεσάλτο στο Κερατσίνι συλλαμβάνοντας 22 άτομα με γελοίες κατηγορίες, καθώς και άλλους 42 αλληλέγγυους που κατέλαβαν το δημαρχείο της περιοχής με σκοπό την αντιπληροφόρηση του εν λόγω γεγονότος. Δίχως άλλο, η κίνηση του κράτους ήταν μελετημένη: στοχοποιώντας έναν «αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης» προσπάθησε να ανοίξει από την προηγούμενη ημέρα ένα μέτωπο μακριά από το κέντρο της πόλης, το οποίο θα απασχολούσε αρκετούς διαδηλωτές κρατώντας τους μακριά από τις διαδηλώσεις του κέντρου, αλλά και να τρομοκρατήσει προληπτικά «τη γενιά του Δεκέμβρη» που θα κατέβαινε την επόμενη ημέρα στους δρόμους.

Κάτω από αυτό το «πρίσμα» της γενικευμένης καταστολής, το κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε σε μια ζώνη ασφυκτικά φρουρούμενη (κάτι που πλέον δεν προκαλεί καμιά έκπληξη) με όλα τα «είδη» και «χρώματα» μπάτσων να προσαγάγουν 800 άτομα, κάνοντας έτσι μια «χαρτογράφηση» των εξεγερμένων, ενώ «πρόβα τζενεράλε» έκανε και η νεοσυσταθείσα τότε, μηχανοκίνητη ομάδα Δέλτα που αποδείχτηκε δολοφονική καθώς έξω από το υπ. Οικονομικών πέρασε στην κυριολεξία πάνω από το μπλοκ του ΕΕΚ, αφήνοντας πολλούς τραυματισμένους.

Ανάμεσα τους η Αγγελική Κουτσουμπού που έφτασε στο νοσοκομείο με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και σπασμένα πλευρά, ενώ μεταξύ άλλων συλλαμβάνεται και ο Κυριάκος Μουτίδης ως μέλος της περιφρούρησης και καθώς προσπαθούσε να προασπίσει το δικαίωμα στην διαδήλωση και να αντισταθεί στα δολοφονικά χτυπήματα των μπάτσων. Ο Κυριάκος δικάζεται αύριο (9π.μ Β’ τριμελες εφετειο Αθηνας-Λουκαρεως και Λ. Αλεξανδρας) με βαριές κατηγορίες κακουργηματικού βαθμού που υπαγορεύει ο «κουκουλονόμος».

Σε μια προσπάθεια να αποσυνδεθούν οι δίκες των συλληφθέντων με το παραπάνω συμβάν κρατικής καταστολής και να διασπαστεί το μέτωπο αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες της 6ης Δεκέμβρη 2009, στήνονται ξεχωριστές δίκες και με μεγάλες χρονικές αποκλίσεις μεταξύ τους. Επιπλέον, η «έρευνα» για τη δολοφονική επίθεση των ομάδων Δίας-Δέλτα, που είχε ως κατάληξη τον τραυματισμό της Αγγελικής καθώς και άλλων ατόμων που προσπαθούσαν να την περιθάλψουν και να την προστατεύσουν, φαίνεται να έχει κολλήσει σε κάποιο «συρτάρι» της ελληνικής αστυνομίας.

Στους καιρούς που διανύουμε, την εποχή του μνημονίου που άρχισε να διαφαίνεται από το 2009, δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι όποιος αντιστέκεται θα καταστέλλεται είτε φυσικά είτε με όποιους άλλους μηχανισμούς διαθέτει η εξουσία.
Όμως κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος του. Οι συλλογικές διαδικασίες που χτίστηκαν από τον Δεκέμβρη του 2008 , και που ανθίζουν μέχρι σήμερα, αποτελούν ένα «φάρο» ελπίδας, ότι «τίποτε δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται». Και έχουμε να τους διαμηνύσουμε ότι όσο αναβαθμίζουν την καταστολή, τόσο οι πρακτικές τους θα «σκοντάφτουν» και θα «πέφτουν» πάνω στους δίκαιους αγώνες μας ενάντια σε κάθε μορφής κυριαρχία.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ Κ. ΜΟΥΤΙΔΗ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ 2012
ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ

Μαρ 202012
 

Κυριακή 12 Φλεβάρη, ημέρα ψήφισης του Μνημονίου 2, συνεχίζεται η καταδίκη ενός ολόκληρου λαού στην ανέχεια και την εξαθλίωση, πετσοκόβωντας κυριολεκτικά μισθούς και συντάξεις αλλά και με την παντελούς κατάρρευση της κοινωνικής πρόνοιας και των ασφαλιστικών ταμείων.Την οργή του κόσμου που διαδήλωσε την αντίθεση του στην καταστρατήγηση της ζωής του και πλημμύρισε τους δρόμους της Αθήνας αλλά και άλλων πόλεων, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας προσπάθησε να την καταπνίξει χρησιμοποιώντας όλους τους μηχανισμούς της.

Από το πρωί κιόλας, προέβη σε απαγωγές κοινωνικών αγωνιστών, από τα ιδια τους τα σπίτια, οι οποίοι κρατήθηκαν «προληπτικά» στην ΓΑΔΑ για αρκετές ώρες. Οι προσαγωγές δεν σταμάτησαν εδώ, αλλά συνεχίστηκαν καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας, φτάνοντας τις 171, εκ των οποίων οι 79 μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Το κατηγορητήριο βαρύ για αυτούς που έπεσαν στα χέρια των σωμάτων ασφαλείας  του κράτους με τελική πράξη, την  προφυλάκιση 4 διαδηλωτών, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι και επικίνδυνοι για την δημόσια τάξη και ασφάλεια ,με μόνο κριτήριο την ενεργή συμμετοχή τους στους κοινωνικούς αγώνες, αφού οι ίδιοι αρνούνται όλες τις κατηγορίες .

Όσον αφορά τους τραυματίες, δεν υπάρχει ακριβής αριθμός, καθώς πολλοί δεν κατάφεραν να φτάσουν στα νοσοκομεία. Το κράτος είχε προβλέψει να διατάξει το κλείσιμο κεντρικών σταθμών του μετρό, για να περιορίσει την προσέλευση και την μετακίνηση του πλήθους στις συγκεντρώσεις-κινητοποιήσεις αλλά την παροχή πρώτων βοηθειών στους διαδηλωτές που λιποθυμούσαν από τα χημικά και τους ξυλοδαρμούς των μπάτσων. Εκτός βέβαια από το ανελέητο ξύλο, από όλων των ειδών μπάτσους (Δίας-Δέλτα-ΜΑΤ κλπ), υπήρξε και ο χημικός πόλεμος που εξαπολύθηκε αφειδώς από τις δυνάμεις καταστολής πολλές φορές πυροβολώντας σε ευθεία βολή μέσα στο πλήθος με αποτέλεσμα να είναι θέμα τύχης το ότι δεν είχαμε θανάσιμο τραυματισμό ,μια και οι σοβαρά τραυματισμένοι από ρίξεις σε ευθεία βολή δεν είναι λίγοι.

Αντιστρέφοντας το γνωστό ρητό, «όπου δεν πίπτει ράβδος, πίπτει λόγος«, τα ΜΜΕ ήρθαν να αποτελειώσουν το βρώμικο έργο της εξουσίας.Πιάνοντας και αυτοί δουλειά από νωρίς, όπως οι συνάδελφοι τους οι μπάτσοι, από νωρις το απόγευμα , έδειχναν ένα άδειο σύνταγμα, που όμως ξέχασαν να μας πληροφορήσουν ότι είχε αδειάσει ακριβώς από τους τόνους χημικών που είχαν εξαπολύσει οι δυνάμεις καταστολής. Στη συνέχεια μιλούσαν για μερικές χιλιάδες διαδηλωτών, «ξεχνώντας» να μας δείξουν τους γύρω δρόμους όπου υπήρχαν 100αδες χιλιάδες κόσμου. Επικεντρώνοντας στις φθορές και στις καμένες τράπεζες και πολυεθνικές επιχειρήσεις «απέφυγαν» εντέχνως να μας ενημερώσουν για τα ισοπεδωτικά σχέδια ενάντια σε υγεία και παιδεία και τις μειώσεις μισθών που συζητούνταν εκείνες τις ώρες μέσα στο κοινοβούλιο. Τέλος, αναπαράγοντας την πρακτική των μπάτσων, ανάρτησαν λίγες μέρες μετά φωτογραφίες διαδηλωτών που είχαν συλληφθεί με εμφανή σημάδια κακοποίησης-ξυλοδαρμού από την παραμονή τους στη ΓΑΔΑ, προτρέποντας τους νομιμόφρονες πολίτες να ρουφιανέψουν.

 

Το μήνυμα που έστειλαν στην κοινωνία διττό: από τη μία σύλληψη και διαπόμπευση σε όποιον αντιστέκεται κι από την άλλη υποβάθμιση και απαξίωση των κοινωνικών αγώνων στους αποδέκτες των «δελτίων των 8.00». Δυστυχώς για αυτούς τους γελοίους πραίτορες της πένας, όλο και περισσότεροι είναι στους δρόμους, ολο και περισσότεροι βλέπουνε και ζούνε από κοντά την αγριότητα της καταστολής και οι ίδιοι ακυρώνονται από την πραγματική ζωή, γιατί οι συνειδήσεις γεννιούνται και ωριμάζουν στο δρόμο.

 

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία, ότι όσο αναπτύσσονται αντιστάσεις ενάντια στην κυριαρχία, παράλληλα θα αναβαθμίζεται και θα σκληραίνει και η καταστολή. Όπως δεν εχουμε καμια αμφιβολία οτι οι εκατονταδες χιλιαδες του κόσμου που βρίσκονταν στο δρόμο, πρέπει να θεωρούν την απελευθέρωση των αιχμαλώτων διαδηλωτών εναν αγώνα δικό τους. Θα μπορούσε ο καθενας/καθεμία απο όσους κατέβηκαν να διαδηλώσουν και αρνήθηκαν πεισματικά να εγκαταλείψουν για πάνω από 5 ώρες, να βρίσκονται στα χέρια τους.Ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που καταδυναστεύει τη ζωή μας και προσπαθεί ποικιλοτρόπως να υποτιμήσει τους κοινωνικούς αγώνες, εμείς αντιστεκόμαστε με έμπρακτη αλληλεγγύη και συλλογική αυτοάμυνα.

 

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ  ΜΕΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

Μαρ 102012
 

 

  Μόνο στα όνειρά τους…

Στις 6 Μαρτίου, συνεργείο του Δήμου Κέρκυρας, εισέβαλε στην Κατάληψη Ελαία, με το πρόσχημα του «καθαρισμού» και της «αξιοποίησης» του θερμοκηπίου που βρίσκεται στον χώρο της κατάληψης. Την επόμενη μέρα, οι συμμετέχοντες απέτρεψαν την είσοδο των συνεργείων του Δήμου, κάτι που προκάλεσε την επίσκεψη του αντιδημάρχου Ρίγγα, ο οποίος και πήγε να καθαρίσει αυτοπροσώπως. Ο ίδιος εξέφρασε κατηγορηματικά το «όνειρό του» για εκκένωση της κατάληψης εντός 5 ημερών. Στο όνειρό του, το θερμοκήπιο της Ελαίας από σπορείο και φυτώριο οπωροκηπευτικών, γίνεται φυτώριο καλλωπιστικών φυτών για τις ζαρντινιέρες της πόλης. Άλλωστε, ποιος χρειάζεται τα ζαρζαβατικά στο τραπέζι και στον κήπο του, όταν έχει γλαδιόλες στην πλατεία;

Καθαρισμός, αξιοποίηση, τώρα προστίθενται και λόγοι καλλωπισμού, είναι προσχήματα που όλο και πιο συχνά χρησιμοποιούνται για την καταστολή των καταλήψεων. Οι καταλήψεις δε χρειάζονται την «καθαριότητα» καμιάς εξουσίας, ούτε και την «αξιοποίησή» της: αξιοποιούνται καθημερινά από τους συμμετέχοντες σε αυτές, εδώ και χρόνια. Συγκεκριμένα στην Ελαία, στα πλαίσια της αυτοοργάνωσης ανθρώπων που ζουν στην κοινωνία της Κέρκυρας, πραγματοποιούνται εδώ και δυόμιση χρόνια μαθήματα, χαριστικό παζάρι, πολιτιστικές εκδηλώσεις ενάντια στη λογική της κατανάλωσης και του εμπορίου, πολιτικές συζητήσεις και οργάνωση πολιτικών παρεμβάσεων, συμμετοχή σε απεργίες, ενώ έχει δημιουργηθεί αγροκολλεκτίβα για την από κοινού καλλιέργεια της γης.

Τα επίσημα επιχειρήματα για την εκκένωση της κατάληψης είναι τουλάχιστον γελοία. Μετά από δύο εισβολές της αστυνομίας και μία παρακρατική εμπρηστική επίθεση στην Ελαία, το κράτος αποφάσισε (όπως και σε κάθε άλλη παρόμοια περίπτωση) να αλλάξει τροπάρι. Ελπίζει ότι έτσι θα ανακόψει την αλληλεγγύη των Κερκυραίων (και όχι μόνο) προς την Ελαία, καθώς η εκκένωση προκύπτει για λόγους «κοινής ωφέλειας». Και αυτοί, και οι όμοιοί τους σε όλες τις πόλεις, γελιούνται οικτρά. Γιατί η κοινή ωφέλεια δεν προασπίζεται από κανέναν εξουσιαστή, εκμεταλλευτή, καιροσκόπο, αλλά από την αλληλεγγύη και την αυτό-οργάνωση, και οι τοπικές κοινωνίες γύρω από τις καταλήψεις το γνωρίζουν καλά αυτό.

Την ίδια στιγμή που τα κέντρα των πόλεων γεμίζουν άστεγους, οι δήμαρχοι στολίζουν αυτάρεσκα ζαρντινιέρες. Την ίδια στιγμή που σχολεία, νοσοκομεία, υπηρεσίες συγχωνεύονται/καταργούνται και δημοτικά κτήρια μένουν όλο και περισσότερα ανεκμετάλλευτα, οι δήμοι ως εκτελεστικά όργανα της κεντρικής εξουσίας και μετά από παραγγελία διαφόρων τύπων (βλ. ερωτήσεις ΛΑΟΣ και ΔΗΜ.ΑΡ. στη βουλή, παρεμβάσεις Χρυσής Αυγής στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, παραινέσεις εκκλησίας, υπουργείων, κ.ά.), βάζουν στο μάτι αυτοοργανωμένους χώρους που αντιστέκονται στην ισοπέδωση και την εξαθλίωση. Μόνο στα όνειρα των δημαρχαίων, των ιδιοκτητών, της εκκλησίας, των φασιστών, της εξουσίας, θα φύγουμε από τις καταλήψεις. Στα όνειρά τους μόνο θα μας «καθαρίσουν» και θα μας «αξιοποιήσουν». Στο δόγμα ό,τι αντιστέκεται καταστέλλεται, εμείς απαντάμε μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάστε!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

(το κείμενο σε μορφή pdf)

Μαρ 082012
 

 

1 χρόνος Παπουτσάδικο – Διήμερο εκδηλώσεων

Σάββατο 17 Μάρτη, ώρα 20.00: Συναυλία από το Παπουτσάδικο για το Παπουτσάδικο.

Συμμετέχουν οι: ουστ, the18birds, εύθυμος θρήνος, ψυχιατρείο, psychobums, sakel&kenshin, intriga, 812

 

Κυριακή 18 Μάρτη, ώρα 12.00: Πάμε πλατεία, απέναντι από την κατάληψη.

Παιχνίδια (για μικρούς & μεγάλους), χαριστικό παζάρι, παράσταση μαριονέτας, ρεμπέτικο γλέντι (παίζουμε μουσική και τραγουδάμε όλοι μαζί), συλλογική κουζίνα (ρεφενέ)

 

 

Μαρ 082012
 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΕΛΑΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ

Χθες το πρωί, 6 Μαρτίου, συνεργείο του Δήμου Κέρκυρας εισέβαλε στην Κατάληψη Ελαία με το πρόσχημα του ‘καθαρισμού και της αξιοποίησης’ του θερμοκηπίου από τη Διεύθυνση Πρασίνου. Σήμερα το πρωί, συμμετέχοντες στην κατάληψη αποτρέψαμε τη συνέχιση της επέμβασης και ακολούθησε «επίσκεψη» του αντιδημάρχου Γιάννη Ρίγγα, ο οποίος προκλητικά μας έδωσε διορία πέντε ημερών για «να τα μαζέψουμε και να φύγουμε». Ο κύριος Ρίγγας, με ύφος τραμπούκου, μας δήλωσε ότι δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν, ούτε σε εμάς, ούτε στην υπόλοιπη κοινωνία -την οποία όπως ο ίδιος είπε υπολογίζει μόνο κάθε τέσσερα χρόνια- ούτε καν στο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο δεν έχει λάβει σχετική απόφαση…

Η επίθεση αυτή του Δήμου στην κατάληψη Ελαία δεν είναι κατά τη γνώμη μας τυχαία, σε μια εποχή που οξύνεται η περιστολή των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και επιχειρείται η φίμωση χώρων και φωνών που αντιστέκονται στη βάρβαρη καπιταλιστική επέλαση.

Στα δυόμισι χρόνια της ύπαρξής της, η κατάληψη Ελαία έχει καλέσει σε πάρα πολλές απεργίες και πορείες, έχει διοργανώσει πολιτικές συζητήσεις και κοινωνικές εκδηλώσεις, έχει δημιουργήσει αγροκολλεκτίβα για την από κοινού καλλιέργεια της γης, χαριστικό παζάρι, δωρεάν μαθήματα (ελληνικών για μετανάστες, θεάτρου, φωτογραφίας, χορού), ενώ μέχρι και οι θεατρικές παραστάσεις, οι συναυλίες, τα γλέντια και τα πάρτι που έχουν γίνει στον χώρο κινούνται πάντα μακριά από την κυρίαρχη λογική της εμπορευματοποίησης και του κέρδους.

Στο θερμοκήπιο δε, όπου αποφάσισε ο Δήμος να παρέμβει, λειτουργεί ήδη σπορείο-φυτώριο οπωροκηπευτικών, με σκοπό τη δωρεάν διανομή φυτών και σπόρων από ντόπιες ποικιλίες στον δοκιμαζόμενο από την ανεργία και τη φτώχεια λαό της Κέρκυρας. Στο εγχείρημα αυτό του Σπορείου, εκτός από την Αγροκολλεκτίβα της κατάληψης, συμμετέχουν και άτομα από άλλες τοπικές συλλογικότητες. Αυτόν λοιπόν τον χώρο επέλεξε ο Δήμος Κέρκυρας για να εγκαταστήσει φυτώριο καλλωπιστικών φυτών για τις ζαρντινιέρες του κέντρου, το οποίο κατά τα άλλα γεμίζει μέρα με τη μέρα με όλο και περισσότερους αστέγους.

Εμείς ως Κατάληψη Ελαία διαμηνύουμε στον Δήμο Κέρκυρας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φύγουμε από τον χώρο, ο κόσμος να χαλάσει, και ότι το κράτος της φτώχειας και της καταστολής θα μας βρίσκει μπροστά του σε κάθε σχέδιό του.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

10, 100, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΜΑΤΟ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ 18:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 21:00 ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

Κατάληψη Ελαία

Μαρ 062012
 

Την εποχή που κάθε λειτουργία και έννοια του κοινωνικού κράτους καταρρέει, τα αδιέξοδα μιας κοινότητας που έχει απολέσει της βασικές αξίες της, εγκλωβισμένη εδώ και χρόνια στην αρχή της ατομικότητας, εμφανίζονται στο προσκήνιο με αποτέλεσμα  το μάτι να αποτυπώνει καθημερινά μια εικόνα εξαθλίωσης  και απόγνωσης.

Η μόνη απάντηση στην «λαίλαπα» της κυριαρχίας, που προσπαθεί να ρημάξει με κάθε δυνατό τρόπο τις ζωές  μας, είναι η αλληλεγγύη από τα «κάτω». Σε κάθε γειτονιά, συλλογικά εγχειρήματα και δομές που θα δημιουργήσουμε  οι από «κάτω» για τους από «κάτω». Για τρίτο συνεχόμενο Σάββατο στήνουμε στην αυλή του Παπουτσάδικου συλλογική κουζίνα, από τις 12.οο το μεσημέρι και μετά, καλώντας όλους/όλες να συμμετέχουν στη διαδικασία του μαγειρέματος και του μαζέματος/καθαρισμού,. Αυτή τη φορά αποφασίσαμε να μη συλλέξουμε άλλα τρόφιμα από τους ανθρώπους της λαϊκής, αλλά να χρησιμοποιήσουμε όσα περίσσεψαν από την προηγούμενη φορά.

Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι σε αυτό το τραπέζι. Για να συναντηθούμε, να μιλήσουμε, να φάμε, να σπάσουμε την σιωπή και να μεταβούμε από το ατομικό στο συλλογικό.

Ενάντια σε κάθε μορφή φιλανθρωπίας, ισότιμα και χωρίς αντίτιμο βασιζόμενοι στην ελεύθερη συνεισφορά.

ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ

Μαρ 022012
 

Την εποχή που κάθε λειτουργία και έννοια του κοινωνικού κράτους καταρρέει, τα αδιέξοδα μιας κοινότητας που έχει απολέσει της βασικές αξίες της, εγκλωβισμένη εδώ και χρόνια στην αρχή της ατομικότητας, εμφανίζονται στο προσκήνιο με αποτέλεσμα  το μάτι να αποτυπώνει καθημερινά μια εικόνα εξαθλίωσης  και απόγνωσης.

Η μόνη απάντηση στην «λαίλαπα» της κυριαρχίας, που προσπαθεί να ρημάξει με κάθε δυνατό τρόπο τις ζωές  μας, είναι η αλληλεγγύη από τα «κάτω». Να δημιουργήσουμε  σε κάθε γειτονιά συλλογικά εγχειρήματα και δομές που θα δημιουργήσουμε  οι από «κάτω» για τους από «κάτω». Το προηγούμενο Σάββατο κάναμε την αρχή, καλώντας τον καθένα-καθεμία να συμμετέχει  με όποιον τρόπο μπορεί σε μια συλλογική κουζίνα και το τραπέζι στρώθηκε με τρόφιμα που πρόσφεραν εθελοντικά οι άνθρωποι της λαϊκής αγοράς και μαγειρεύτηκαν από όλους μας. Αυτό το Σάββατο ξανακαλούμε όλους/όλες να συνεισφέρουν με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας/καθεμία, είτε με τρόφιμα, είτε με την προσωπική του εργασία (μαγείρεμα, στρώσιμο, καθάρισμα). Ξαναμαζευόμαστε το μεσημέρι, από τις 12.00 και μετά, στην αυλή του Παπουτσάδικου. Για να συναντηθούμε, να μιλήσουμε, να φάμε, να σπάσουμε την σιωπή και να μεταβούμε από το ατομικό στο συλλογικό. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι σε αυτό το τραπέζι.

Ενάντια σε κάθε μορφή φιλανθρωπίας, ισότιμα και χωρίς αντίτιμο βασιζόμενοι στην ελεύθερη συνεισφορά.

ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ