Νοέ 232017
 
Το punkhurst mutants show παρουσιάζει 
    queer punx arise LIVE

Nuclear Family (political-pop – Berlin)

Bitchy 101 (pop-punk -Salonica)

MAYR (genderfuck electropunk – Vienna)

MS MUTT (expmtl noise – Vienna)

ενάντια στα έμφυλα δεσμά

καμία μόνη της απέναντι στη πατριαρχία
συμπεριφορες: τρανσοφοβικές/ρατσιστικές/ομοφοβικές/
                 σεξιστικές/ματσό  θα παίρνουν πόδι

Ακολουθεί το κείμενο παρουσίασης απο τη σελιδά  http://www.punkhurst.xyz/

Το punkhurst mutants show είναι μία αυτοοργανωμένη δομή που σκοπό έχει να δημιουργήσει συναυλιακές στιγμές (και όχι μόνο) με φόντο το κουήρ, τον φεμινισμό, τον αντιφασισμό, ενάντια σε κάθε είδους εξουσία. Οι στόχοι μας είναι μπόλικοι και επικεντρώνονται στη μουσική. Παραδείγματα: Η ύπαρξη διάφορων υποκειμένων που δε χωράνε στο αντρικό πρότυπο και που χρησιμοποιούν δικά τους εργαλεία για να εκφραστούν.  Η εξάπλωση της πουστιάς. Η ορατότητα υποκειμένων που δεν ανήκουν σε κυρίαρχες ταυτότητες.

Η καθεμιά μας μπορεί να αραδιάσει πάμπολλες σκέψεις, όνειρα, επιθυμίες για το που μπορεί να κατευθυνθεί μία τέτοια πρωτοβουλία. Σίγουρα, συμφωνούμε στα παραπάνω τα οποία αποτελούν ανάγκες της καθημερινότητάς μας, και κατ’ επέκταση, της πολιτικοποίησή μας. Με άλλα λόγια, το ότι επιλέγουμε να κάνουμε ένα τέτοιο πρότζεκτ, δεν προέρχεται από μία «γραμμή» κάποιας πολιτικής ατζέντας αλλά ως ανάγκη μας να υπάρξει χώρος όπου θα τον νιώθουν οικεία περισσότερα άτομα και θα πάμε όλες μαζί παρακάτω. Κάποιες από εμάς συμμετέχουν σε αυτοοργανωμένο στούντιο από όπου και έχουμε υλικοτεχνική βοήθεια.

Η μουσική ενώνει το πόπολο

Δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στη μουσική γιατί αυτή αποτελεί ένα μεγάλο μέσο έκφρασης της πλάσης, ένα μέσο που καταλαμβάνει πολύ από τον ελεύθερο χρόνο μας. Όπως την έχουμε βιώσει, η πλειοψηφία της μουσικής βιομηχανίας (και της αυτοοργανωμένης) είναι μεσολαβημένη από τα αντρικά γούστα και πρότυπα, όπως, άλλωστε, και όλη η κοινωνία. Σιχτιριασμένες από αυτήν την κυρίαρχη οπτική, πήραμε την απόφαση να κάνουμε αυτό που μπορούσαμε: συναυλίες. Αυτό προκύπτει από το ότι, πέρα από την αγάπη μας για τη μουσική, έχουμε μία κάποια εμπειρία στον τομέα των συναυλιών αφού παίζουμε οι ίδιες σόλο ή και σε μπάντες καθώς και έχουμε βοηθήσει να στηθούν δεκάδες συναυλίες κινηματικού χαρακτήρα.

Η μπίζνα της μουσικής είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο που μας έχει απασχολήσει. Τα πάντα στο καπιταλισμό περιφέρονται γύρω από το χρήμα και την κατανάλωση. Το χρήμα είναι ένας βασικός παράγοντας για την επιβίωση μας που μας αποκτηνώνει. Πόσες φορές είχαμε την επιθυμία να δούμε θεάματα που δε μας το επέτρεπε η τσέπη μας; Όταν, από την άλλη, είχαμε αυτή τη δυνατότητα, ερχόμασταν αντιμέτωπες με μπράβους καθώς και με αρτίστες που μιξάρουν συναίσθημα και πολιτική για να πουλήσουν. Για να το συνοψίσουμε, δε γουστάρουμε την εμπορευματοποίηση των ταυτοτήτων μας για να νιώθουμε ένα ανήκειν. Επιλέγουμε μπάντες που κινούνται σε αντίστοιχα σκεπτικά με εμάς, που προσπαθούν να σπάσουν τη μιζέρια και να μη μεσολαβούνται από το χρήμα.

Εκτός αυτού, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε, με τα δικά μας μέσα, στιγμές γεμάτες με γυναικεία, τρανς, κουήρ, φεμινιστική, αντιφά, αντιεξουσισαστκή έκφραση· τα μέσα της αυτοοργάνωσης. Και προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό γιατί κάτι τέτοιο λείπει από τα δικά μας μάτια και αφτιά. Ακόμα και στους χώρους όπου ο κόσμος αντιπαλεύει με την εμπορευματοποίηση της μουσικής, νιώθουμε μόνες και κοιτάμε ένα κάρο μαντράχαλους να διασκεδάζουν ενώ εμείς στεκόμαστε παθητικές και αποκλεισμένες. Θέλουμε να κάνουμε τα πιτ, ντανσφλορς!

Αυτοοργάνωση και αντιεξουσία, έννοιες πασέ….;

Όταν αναφερόμαστε σε αυτοοργάνωση, σημαίνει ότι η διαδικασία μας είναι αντιιεραρχική και οριζόντια και ότι οι αποφάσεις μας παίρνονται κατόπιν σύνθεσης και συνδυαμόρφωσης. Ό,τι επικοινωνούμε στις προκηρύξεις μας, δεν το γράφουμε μόνο και μόνο για να δείξουμε πόσες κουλ λέξεις μπορούμε να χωρέσουμε σε ένα χαρτί. Είναι πράγματα που έχουμε συμφωνήσει, πράγματα που προσπαθούμε να καταφέρουμε και να διαπραγματευόμαστε στην καθημερινότητα μας.

Επίσης ένα βασικό στοιχείο της αυτοοργάνωσης θεωρούμε ότι είναι οι πόροι μας. Τα λεφτά για κάθε συναυλία (αφίσες, μεταφορικά μπαντών, ενοικίαση χώρου κλπ) τα βάζουμε από την τσέπη μας. Δεν έχουμε ούτε σεντς από πουθενά παρά μόνο από όσα λεφτά βγουν από το μπαρ και το κουτί ενίσχυσης. Αυτό το πρότζεκτ γίνεται από άτομα που βάζουν άμισθες εργατοώρες παίρνοντας μόνο την χαρά της στιγμιαίας αίσθησης μίας εν δυνάμει κοινότητας . Δε θέλουμε να κάνουμε επάγγελμα κάτι που διεκδικούμε σαν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Δε θέλουμε, επίσης, να παίρνουμε χρήματα που απλόχερα μπορούν να μας δοθούν. Πολλοί καλοθελητές μπορεί να προσπαθούν να ξεπλυθούν ή απλά να δώσουν λεφτά και μετά να έχουν απαιτήσει που θα αλλοίωνε τα χαρακτηριστικά μας. Εννοείτε τέτοιες παροχές είναι τεράστιες ευκολίες. Σε κάθε περίπτωση, για να κάνουμε οτιδήποτε, δεν πιστεύουμε ότι μας λείπουν τα χρήματα. Όσο έχουμε επιθυμίες, θα καταφέρνουμε να τις υλοποιούμε σιγά σιγά.

Τη λέξη αντιεξουσία την εννοούμε για να προσδιορίσουμε σε ποιον χώρο ανήκουμε. Τα κίνητρά μας είναι κινηματικά. Ελπίζουμε τα άτομα που έρχονται (και οι εαυτές μας μέσα) να επηρεαστούν και να ενδυναμωθούν από αυτές τις συναυλίες , αλλά και να μας δοθεί έδαφος για όμορφες συναναστροφές με ανθρώπους. Κατά τα’ άλλα θα μαχόμαστε με νύχια (βαμμένα ή μη, φαγωμένα ή με μανικιούρ) και με δόντια μέχρι να πεθάνει αυτό το σάπιο σύστημα και η κάθε εξουσία που αυτό παράγει.

Θέλουμε να υπάρχουμε σε (μη-)τόπους πέρα από το ίντερνετ: στη δημόσια σφαίρα όπου περπατάμε και αναπνέουμε και ερχόμαστε αντιμέτωπες με όλη τη σκατίλα που λέγεται κοινωνία. Αυτό σαφώς ενέχει δυσκολίες αλλά τα προτερήματα είναι πολλά περισσότερα όταν στεκόμαστε με σάρκα και οστά εκεί έξω, όταν αρθρώνουμε, συλλογικοποιούμε και εκθέτουμε τις επιθυμίες μας. Βαρεθήκαμε να επιπλέουμε στη μιζέρια του αθηναϊκού βόθρου. Ποθούμε να δείξουμε τον μουσικό πλούτο (και όχι μόνο) που μπορούν να παράγουν καθημερινοί άνθρωποι στον ελεύθερό τους χρόνο. Τον πλούτο που παράγουν άτομα χωρίς να έχουν απαραίτητα το προνόμιο των χρημάτων, που, κατά κύριο λόγο, ανήκουν στην εργατική τάξη και που κάνουν μουσική για να γουστάρουν και για γουστάρουμε.

Υστερόγραφα:

Όπως γράψαμε και παραπάνω, δεν αποτελούμε κάποιο σχέδιο μίας πολιτικής γκρούπας. Προφανώς για να γίνουν οι συναυλίες χρειαζόμαστε βοήθειες. Βοήθειες έχουμε από κοντινά μας άτομα που δείχνουν την αλληλεγγύη τους σε πολλά επίπεδα. Από το να βάλουν μία ιδέα για ένα πανό ή να κολλήσουν μία αφίσα ή να φτιάξουν την αφίσα ή να πεθαίνουν στην ορθοστασία στο μπαρ και σε άλλα πόστα. Χωρίς αυτά τα άτομα, δε θα μπορούσε να γίνουν όλα αυτά εφικτά. Τα αγαπάμε και τα ευχαριστούμε όλα από καρδιάς.

Η λέξη punkhurst χρησιμοποιείται για να δώσει ορατότητα στο πρώτο κύμα φεμινισμού όπου οι γυναίκες μάχονταν για το δικαίωμα της ψήφου των γυναικών, για το δικαίωμα στην εκπαίδευση, πλήρη νομική ισότητα με τους άντρες (οικογενειακό δίκαιο, στο αστικό δίκαιο) κλπ. Συγκεκριμένα, η Emmeline Pankhurst ήταν ένα ηγετικό στέλεχος των σουφραζέτων που δρούσαν στην βρετανία. Οι ίδιες προέβησαν σε ποικίλους τρόπους δράσεων: καθιστικές διαμαρτυρίες, συμβολικές καταλήψεις κτηρίων, πορείες, απεργίες πείνας, βομβαρδισμοί, συγκεντρώσεις κλπ. Στο όνομα pankhurst δε βρήκαμε την αγία μας αλλά ένα πάντρεμα πανκ και φεμινισμού.

Όπως έχουμε ξαναπεί: δεν υπάρχουν μόνο γυναίκες, άντρες αλλά και πολλά άλλα φύλα ή και όχι. Γι’ αυτό, καλό είναι να μην υποθέτουμε το φύλο των ατόμων και να ρωτάμε πρώτα σε τι γένος θέλει κάποιο άτομο να του απευθυνόμαστε.

Λίγες τεχνικές πληροφορίες:

Οι χώροι που επιλέγουμε, προβλέπουμε να έχουνε τουαλέτες (αλλιώς τις νοικιάζουμε). Νομίζω οι περισσότερες κατανοούμε την ανάγκη αυτών.

Οι χώροι που επιλέγουμε, επίσης, μεριμνούμε να είναι προσβάσιμοι σε άτομα με αμαξίδια.

Στο χώρο υπάρχει κουτί πρώτων βοηθειών. Επίσης οι περισσότερες από εμάς έχουν γνώση παροχής αυτών. Επίσης, μεριμνούμε να υπάρχει άφθονο χαρτί υγείας καθώς και σερβιέτες.